پرنسس پانیسای من وبابایی

یکشنبه20/12/91 درباره ی خودم و دخترم مینویسم یا اینکه برای خودم و دخترم مینویسم . دخترم امروز تمام زندگی من است نه بدان معنا که من دگر هیچ ندارم تا با آن روزگار گذرانم. یا سرگرم باشم بلکه او اکنون برای من انگیزه ای است برای همه چیز: بهتر بودن و بهتر زیستن و امید به آینده. تولد دخترم همان تولد دوباره ی من است برای تجربه ای منحصر به فرد مانند پروانه همانگونه که از پیله به در می آید به سختی حصار اطرافش را میدرد وبه آرامی پر میگشاید. در گذشته کودکان برایم موجوداتی فانتزی بودند با لباسهای زیبا و صورتی گلگون ازشرم و شیطنت اما این نگرش تغیر یافت آن هنگام که خود مادر شدم. عاشق شدم عاشق همان موجود فانتزی..... من عاشقتم. عاشق وقتایی که توی خواب چش...